Rozwój i wzrost dziecka

Kiedy dziecko przychodzi na świat, niedoświadczeni rodzice zwykle bacznie je obserwują z książkami dotyczącymi jego zdrowia w ręku i nieraz wydaje im się, że jeśli coś odbiera od książkowej normy, to znaczy to, że coś z ich pociechą jest nie w porządku. Oczywiście zawsze warto wszelkie wątpliwości skonsultować z pediatrą, ale trzeba też wykazać się zdrowym rozsądkiem i mieć świadomość tego, że kalendarz rozwoju dziecka może być inny w przypadku każdego malucha.

Indywidualne tempo wzrostu i nabierania masy ciała

Istnieją ogólne zasady dotyczące wzrostu i rozwijania się dziecka, do których jednak maluchy „stosują się” mniej lub bardziej restrykcyjnie. Wiadomo na przykład, że dziecko, które skończyło rok, powinno ważyć o 50% więcej niż w momencie narodzin, zaś 3,5-latek powinien mieć wzrost 1 metra. Od tych reguł jednak, a jest ich bardzo dużo, zdarzają się przeróżne odstępstwa, które związane mogą być z szeregiem czynników, jak choćby sposobem odżywiania dziecka czy uwarunkowaniami genetycznymi (dzieci rodziców o niskim wzrośnie prawdopodobnie także będą niskie i będą osiągać przyrost niższy niż ich rówieśnicy).

Normy te służą jedynie orientacji, dlatego na ich podstawie łatwo można określić, kiedy na przykład dziecko waży znacznie mniej czy więcej niż powinno i zareagować, wdrażać zmiany w sposobie odżywiania. Zbyt mały czy zbyt duży wzrost może być powodem konsultacji z pediatrą. Generalnie jednak w większości przypadków nie ma się czym niepokoić. By uspokoić swoje obawy i mieć pewność, że trzyma się rękę na pulsie, dobrze będzie uzupełniać książeczkę zdrowia dziecka w części przeznaczonej na notowanie wzrostu i masy ciała, co pozwoli łatwo dostrzec ewentualne poważne rozbieżności między standardowymi normami a istniejącą sytuacją.

Disegno

Sprawdź także kalendarz rozwoju dziecka od 15 miesiąca życia: http://www.sanostol.pl/porady/rozwoj-dziecka/kalendarz-rozwoju-dziecka-krotka-instrukcja-obslugi

Rozwój dziecka i jego różne warunki

Podobnie sprawa ma się jeśli chodzi o rozwój dziecka, czyli naukę mówienia, chodzenia czy rozumienia. Nie każde dziecko zaczyna gaworzyć w 4. miesiącu życia, nie zawsze niemowlęta tak samo uczą się stawiać pierwsze kroki. Tu jednak potrzebna jest baczniejsza obserwacja dziecka, gdyż wszelkie zaburzenia w rozwoju mogą być poważne i wymagać szybkiej interwencji.

Ważne jest przy tym stymulowanie rozwoju dziecka, co można rozpocząć właściwie już od pierwszych dni jego życia, nawet jeśli jeszcze nie rozumie, co się wokół niego dzieje. Jest to niezwykle istotne, gdyż jasne jest, że jeśli na przykład nie będzie się mówić do dziecka, jego nauka mówienia zacznie się dużo później niż u rówieśników i będzie przebiegała trudniej.

Wiele więc w tym zakresie zależy od rodziców, trzeba też poznać szczegółowe normy, czego można i należy spodziewać się w poszczególnych okresach życia dziecka. Do obserwowanie pociech zresztą nie trzeba rodziców zachęcać, gdyż dla każdego z nich fascynujące jest obserwować, jak pociecha każdego dnia uczy się czegoś nowego, jej zasób słów staje się coraz obszerniejszy i z wolna staje się coraz bardziej samodzielna, przestając kurczowo trzymać się rąk i nóg mamy i taty.